προκοίλας


προκοίλας
και προκοιλάς, ο, Ν
αυτός που έχει προκοίλι.
[ΕΤΥΜΟΛ. < προκοίλι + κατάλ. -ας/-άς (πρβλ. κεφάλ-ας/κεφαλ-άς)].

Dictionary of Greek. 2013.


Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.